Gabriel Garcia Marquez to pisarz naprawdę wybitny. Urodził się w Kolumbii w tysiąc dziewięćset dwudziestym siódmym roku. W tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym drugim roku został uhonorowany bardzo prestiżową nagrodą, a mianowicie literackim Noblem - i trudno się tutaj nie zgodzić z taką decyzją, albowiem ten Nobel naprawdę mu się należał. Marquez to autor bardzo wielu znakomitych powieści, aczkolwiek jego najpopularniejszym - i kultowym już chyba - dziełem jest oczywiście "Sto lat samotności". Trudno się chyba nie zgodzić ze stwierdzeniem, że wszystkie inne książki jego autorstwa - chociaż naprawdę rewelacyjne - pozostają jednak w cieniu tego wyżej wymienionego tytułu. Powieści Marqueza nie są proste, to nie są książki z gatunku lekkich, łatwych i przyjemnych. Ja bardzo lubię jego "Miłość w czasach zarazy", naprawdę niezwykle wzruszająca rzecz. Inne tytuły z jego biografii to między innymi "Jesień patriarchy", "Kronika zapowiedzianej śmierci" czy też ostatni - "Rzecz o mych smutnych dziwkach".